Dlaczego nie mam orgazmu?! O anorgazmii

dlaczego nie mam orgazmu

Orgazm u kobiet jest na tyle złożoną kwestią, że powstało na jego temat setki artykułów i badań naukowych. Wydawano nawet pozycje książkowe. Wielu badaczy i naukowców zgłębiało temat, by zaspokoić swoją ciekawość i przyjść z pomocą wszystkim tym z nas, które mają z orgazmem problemy. 

Wiedza na temat kobiecego orgazmu rośnie, ale wciąż wiele rzeczy jest niejasnych. Wynika to głównie z dużego zróżnicowania osobniczego grupy, której sprawa dotyczy. Kobiety stanowią połowę populacji i nie da się przebadać ich wszystkich. 

Statystyki, którymi świat nauki dysponuje do tej pory wskazują, że około 10% aktywnych seksualnie kobiet nigdy w swoim życiu nie doświadczyło orgazmu! Tylko około 30% kobiet regularnie osiąga orgazm podczas stymulacji pochwowej, która wciąż stanowi główną oś naszych zachowań seksualnych. Presja orgazmu sprawia, że kobiety często udają szczytowanie, co z kolei jest prostą drogą do seksualnych frustracji.

CZYM JEST ORGAZM?

Na Międzynarodowych Konsultacjach Seksuologii Medycznej zespół ekspertów zdefiniował orgazm jako:

różnorodny, przejściowy szczyt odczuwania intensywnej przyjemności powodujący zmieniony stan świadomości.

Orgazm jest więc tym kulminacyjnym momentem przyjemności, który osiągamy w czasie seksu, masturbacji, podczas snu, a nawet jedynie dzięki wyobrażeniom.

Kobiety czasem pytają o to, jak rozpoznać orgazm i czy da się go pomylić z taką zwyczajną przyjemnością płynącą z seksu. Spokojna głowa – orgazmu nie przegapicie. Jego doznanie jest taka silne i tak mocno wpływa na ciało i umysł, że gdy się pojawi od razu będzie wiadomo, że to właśnie to.

Doświadczenie orgazmu charakteryzuje się cechami, które łatwo samodzielnie (lub z pomocą partnera) zauważyć. Należą do nich między innymi:

  • rytmiczne skurcze mięśni (miednicy, cewki moczowej, odbytu);
  • rytmiczne ruchy ciała;
  • zaczerwienienie twarzy;
  • intensywne uczucie przyjemności i dobrostanu;
  • pulsowanie narządów płciowych;
  • zmiana koloru warg sromowych;
  • rozszerzenie źrenic;
  • szybsza akcja serca.

Orgazm jest bardzo różnorodny i każda kobieta przeżywa go trochę inaczej; badacze nie doszli nawet do zgody w temacie tego, która część mózgu jest za niego odpowiedzialna.

ZAHAMOWANIE ORGAZMU = ANORGAZMIA

Anorgazmia jest zaburzeniem sklasyfikowanym w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób (ICD-10) oraz w klasyfikacji zaburzeń psychicznych opracowanej przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne (DSM-5). Zaburzenie to polega na tym, że kobieta nie osiąga orgazmu pomimo osiągania podniecenia seksualnego, orgazm jest odczuwany mniej intensywnie lub jest opóźniony.

Aby zdiagnozować i leczyć anorgazmię u kobiet muszą być spełnione takie warunki:

  • problemy muszą dotyczyć wszystkich rodzajów stymulacji (czyli brak orgazmu podczas masturbacji i różnych innych rodzajów seksualnej aktywności);
  • stan ten musi utrzymywać się przez co najmniej 6 miesięcy;
  • i co bardzo ważne – musi wywoływać kliniczne cierpienie.

Jeśli brak orgazmu nie jest dla kobiety problematyczny, to anorgazmia nie musi być leczona. Zahamowanie orgazmu występuje u około 10-42% kobiet, ale tylko część z nich cierpi z tego powodu. Między anorgazmią i satysfakcją z życia seksualnego nie istnieje zbyt duży związek – wynika to z tego, że orgazm nie jest jednym celem życia seksualnego! Jeśli jego brak Ci nie przeszkadza, Twój seks jest świetny, to nie ma żadnego problemu. Pisałam o tym w poprzednim tekście. Stop orgazmowej presji!

DLACZEGO NIE MAM ORGAZMU?! PRZYCZYNY ANORGAZMII

Zahamowanie orgazmu jest zaburzeniem, które bardzo często współwystępuje z zaburzeniami podniecenia, pożądania i dolegliwościami bólowymi. Wszystkie te problemy mają podobne czynniki ryzyka i przyczyny, które można podzielić na cztery grupy:

  1. biologiczne, czyli np. zmiany poporodowe, wady wrodzone, zaburzenia hormonalne, ginekologiczne, neurologiczne, zaburzenia funkcjonowania mięśni dna miednicy;
  2. psychiczne, czyli np. stres, depresja, bycie ofiarą przemocy, uzależnienia;
  3. relacyjne, czyli np. bycie w patologicznym związku, zaburzenia seksualne u partnera, brak prywatności;
  4. społeczno-kulturowe, czyli np. brak odpowiedniej edukacji seksualnej, stereotypy, tabu.

DIAGNOZA I LECZENIE

Ponieważ problem jest skomplikowany, takie jest także i leczenie. Gdy pacjentka zgłasza się do lekarza z takim problemem, badanie musi uwzględniać wszystkie grupy czynników. Lekarz przeprowadza dokładny wywiad i na tej podstawie zleca badania, np. USG ginekologiczne, badania neurologiczne, także hormonalne. Seksuolog bez medycznego wykształcenia nie jest w stanie skierować Was na takie badania, dlatego proces diagnozy i leczenia warto prowadzić dwubiegunowo (bądź zdecydować się na lekarza specjalizującego się w seksuologii).

Leczenie anorgazmii odbywa się przy pomocy terapii behawioralno-poznawczej (stosuje się sesje masturbacji ze stopniowo zwiększaną intensywnością stymulacji), a także leki hormonalne i inne. Oba rodzaje leczenia mogą być połączone.

SZUKAJ POMOCY!

Anorgazmia może być wyleczalna. Jeśli masz problemy z osiąganiem orgazmu i przeszkadzają Ci one w funkcjonowaniu, warto udać się po pomoc. Nie ma w tym nic złego i nic wstydliwego. Odpowiednio zdiagnozowane przyczyny i wdrożenie terapii lub/i leków mogą odmienić Twoje życie. Każda z nas jest inna, każda z nas potrzebuje czegoś innego w seksie i każda będzie inaczej reagować na takie same doznania i być może u Ciebie leczenie potrwa dłużej, może będzie cięższe, a może nie uda się rozwiązać problemu, ale to nie są powody, by już teraz rezygnować z szukania pomocy!

Już to kiedyś pisałam, napisze po raz kolejny – dbajcie o Wasze zdrowie seksualne, tak samo, jak dbacie o każde inne. Nie lekceważcie problemów. Anorgazmia jest zaburzeniem, które dotyka około 24% mieszkanek USA, 18% kobiet z Meksyku i 8% kobiet w Polsce. Nie jesteście z tym same.

 

źródło zdjęcia

ZOBACZ TAKŻE: